محمد تقى نقوى 1344 ه ق / 1925 م مولانا حاج سيد محمد تقى نقوى از اهالى « سرسى » بود . وى شرح زندگانى خود را در « زاد الصالحين » نوشته است كه هم‌اكنون نزد من موجود نيست . با مطالعهء كتاب باارزش « زاد الصالحين » كه مشتمل بر هشت مجلد است ، شايستگى علمى و علاقهء او به حديث و فقه روشن مىشود . هر جلد داراى چهارصد صفحه و ترجمهء آن دربارهء اصول دين ، فروع دين ، اخلاق و احكام است و بدون مبالغه بزرگترين مجموعهء ترجمهء احاديث به زبان اردو است . مولانا محمد تقى از سرسى بلوك مرادآباد به حيدرآباد رفت و از حاشيه‌اى كه بر صفحهء 183 جلد هشتم زاد الصالحين نوشته معلوم مىشود كه او در سال 1331 ه ق به عراق رفته و پشت سر علامه سيد ابو القاسم طباطبايى نماز خوانده است . به نظر مىرسد كتاب زاد الصالحين پس از درگذشت مولانا به چاپ رسيده و اين اتفاق بايد مربوط به سالهاى 22 - 1925 م بوده باشد . تأليفات او عبارتند از : زين المتقين ( اردو ) ؛ لسان المتقين ؛ زاد الصالحين ( 12 بخش ) ؛ انيس الصالحين ؛ تحفة الصالحين ( 6 مجلد ) ؛ صيانت النفس ؛ انيس الحجاج مع انيس الزائرين ؛ تحفة الحاجة ؛ زاد المؤمنين ؛ تحفة الانام و اهتداء الجنان ؛ وسيلة المعاد ( مأخوذ از زاد الصالحين ) . محمد تقى امين العلماء 1319 ه ق / 1902 م امين العلماء سيد محمد تقى بن مولوى سيد سرفراز على از اهالى « انباله » بود . بعد از تحصيل علم در لكنهو ، به عراق رفت و از آية اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى اجازهء اجتهاد گرفت و مجاور كربلاى معلا شد و همان جا سكونت گزيد . وى در ابتدا مرثيه مىگفت و شاگرد دبير بود . كتاب تاج المواعظ معروف به تحفهء حسينيه ( لكنهو ، 1319 ه ق ) از اوست . محمد تقى تهرانى 1355 ه ق / 6 / 1937 م حجة الاسلام شيخ محمد تقى تهرانى پس از تكميل و فراگيرى علوم فقه و اصول در نزد استادان بزرگ نجف ، كربلا و سامرا بنا به دعوت اهالى بمبئى به آنجا رفت و مدتها امامت جمعه و جماعت را در مسجد ايرانيان برعهده داشت .